Somos finalistas ao premio Innovación Educativa MiríadaX!

Estamos contentísimos de anunciar que Música para el S.XXI: aportaciones del sotfware libre a la educación musical, o 1º MOOC lanzado pola Universidade da Coruña en colaboración coa Universidade de Cádiz está entre os 10 finalistas ao premio Innovación Educativa MiríadaX 2018. Non podemos estar máis felices por este recoñecemento ao excelente traballo tanto do/as nosos docentes como dos compañeiro/as da Universidade de Cádiz. No caso da UDC, todo o proceso de deseño, gravación e edición dos cursos MOOC estase a coordinar desde a Unidade de Teleformación do CUFIE. Ademáis, para este primeiro curso MOOC, contamos coa inestimable colaboración do servizo técnico de audiovisuais da Facultade de CC. da Comunicación da UDC, así como con alumnado bolseiro desta mesma facultade. Vaia este recoñecemento tamén para eles!

O noso MOOC foi seleccionado entre 89 candidaturas de 44 universidades de 8 países diferentes. Nunha primeira fase analízanse as enquisas de opinión do alumnado dos cursos, a taxa de finalización acadada, o deseño e a dinamización titorial. Ademáis faise unha revisión por pares realizada por docentes que impartiron cursos mooc. Na segunda fase, un comité editorial analiza e avalía a documentación da primeira fase e escolle aos 10 finalistas que optarán ao galardón. Este ano SOMOS os seguintes (por orde alfabética):

finalistasfinalistas2finalistas3

 Como podedes ver, competimos con universidades moi potentes e con moita experiencia no campo dos MOOC. Aproveitamos para transmitir a nosa felicitación ao resto de finalistas. Para nós xa é todo un premio compartir espazo con eles nesta listaxe, agora queda agardar ao día 19 de novembro que será cando o xurado emita o seu veredicto.

Desexádenos sorte!! 🙂

Docencia, paixón e vocación: a receita do éxito de Antonio Fernández-Coca

Un-café-con-Banner

O protagonista do noso café de hoxe é Antonio Fernández-Coca, convidado de excepción que impartirá a conferencia plenaria das III Xornadas de Innovación Docente da UDC do próximo día 8 de Novembro.

antonio-whatsapp1-290x290Profesor titular da área Expresión Gráfica en Arquitectura, doutor en informática na Universitat de les Illes Balears (UIB), mestrado europeo en imaxe de síntese e animación por ordenador (MA ISCA) e licenciado en Belas Artes, exerce como docente, ilustrador e ademáis, como Vicerreitor de Campus Dixital e Transmedia da UIB.

Pero nós queremos que coñezades ao auténtico Antonio que hai detrás de todos eses títulos:  un xoven de 52 anos recén cumpridos de orixe xerezana, criado en Sevilla, orgulloso neto de artesán zapateiro, inquedo, bulideiro, creativo, innovador, multidisciplinar e transversal, que pon tal paixón a todo o que fai que é imposible non contaxiarse da enerxía que irradia.

Nesta súa páxina el mesmo fai un resumo do seu interesante periplo de vida e das dificultades que tivo que enfrontar ante a drástica reducción horaria que sufriu a materia que imparte co plan Bolonia.

Baixo o título “Hay que salir del armario para entrar en el armario: diario de una experiencia docente innovadora” compartirá con vós as claves da súa premiada e recoñecida estratexia Docencia 4.0 (360º), toda unha filosofía docente que vai moito máis alá do mero uso das TICs na aula como potencial estímulo de cambio. Velaquí un breve adianto do que nos vai contar:

Alén diso, aquí queda unha proba máis de que o noso convidado é quen de demostrar con tan só 3 palabras (Docencia, paixón e vocación) e 1 minuto de vídeo, que a súa conferencia vai marcar un punto de inflexión para todo/as aqueles que levades tempo á procura dun cambio de rumbo na vosa docencia:

Tan só quedan dous días para inscribirse gratuitamente AQUÍ, vémonos na Facultade de CC. da Educación o próximo 8 de novembro!

Programa completo das III Xornadas de Innovación Docente

Hoxe falamos de #MOOCS con ÁNGEL FIDALGO

Un-café-con-Banner

No marco das accións encamiñadas a formar ao profesorado da UDC que está a deseñar os seus cursos MOOC, convidamos a un experto con grande experiencia e premiada traxectoria neste ámbito: o profesor Ángel Fidalgo, da Universidade Politécnica de Madrid. Seguramente moitos de vós o coñecedes grazas ao seu blogue Innovación Educativa ou mesmo fostes alumnos dalgún dos seus Moocs en MiríadaX.

angelfidalgo-taller

Imaxe do Obradoiro que o profesor Fidalgo impartiu no CUFIE o pasado 3 de maio

O caso é que aproveitando que o profesor Fidalgo se desprazou á Coruña para impartir aos nosos profesores un obradoiro de elaboración de MOOCs, prantexámoslle algunhas cuestións como:

  • Son os MOOC unha moda que xa pasou ou seguen estando vixentes?
  • Deben as universidades facer unha aposta seria polos MOOC?
  • Que poden aportar aos profesores?

Non só se prestou moi amablemente, senón que ademáis, grabou en vídeo toda a entrevista e púxoa a disposición de todos nós. Aquí podedes vela (e pedimos desculpas polas faltas de ortografía do texto, pois a idea inicial non era que fose público):

Moitísimas grazas profesor polo obradoiro, polos azos e por facernos máis doado o camiño aos que comezamos a andadura!

 

 

#UDCMOOCS

Unha das razóns polas que estivemos “desaparecidos” deste blogue foi este novo proxecto no que estamos xa mergullados de cheo desde finais do ano pasado. Algo vos avanzabamos, se lembrades, sobre el no noso último post: a Universidade da Coruña vai lanzar ao longo do ano 2018 os seus primeiros cursos MOOC.promocion-udcmoocs

O termo MOOC (Massive Online Open Courses) foi acuñado por Dave Cormier e Bryan Alexander no ano 2008 en referencia ao curso “Connectivism and Connective Knowledge” organizado por George Siemens e Stephen Downes, profesores da Universidade de Manitoba (Canadá). Naquel curso matriculáronse preto de 2.500 persoas! pois a filosofía que subxace a este tipo de cursos é a do coñecemento aberto, en rede, onde miles de persoas poden colaborar e aprender dun xeito interconectado, colaborativo e gratuíto. En realidade, o fenómeno MOOC nace intimamente ligado ao precedente que sentaron iniciativas de impulso ao coñecemento aberto como foron a OCW (Open Course Wear) ou os REA (Recursos Educativos Abertos).

NUBE-MOOCS-senmarco

Aquí podedes escoitar ao propio Dave Cormier explicando o concepto MOOC:

O verdadeiro boom dos MOOCS produciuse a partires do ano 2012, que foi nomeado como “ano dos MOOCs” polo xornal The New York Times debido ao auxe que estes cursos experimentaron entre as universidades americanas da man de plataformas coma EdX, Coursera ou Udacity. Aquí en España o crecemento foi tamén espectacular, como pode apreciarse no mapa xa no ano 2015 o noso país era o 1º de Europa en número de cursos MOOC publicados:

moocs-datos2015

Nº de Mooc por países. Datos do ano 2015. Fonte: Informe MOOC y criterios de calidad (p. 8) CrueTic.

Se ben é certo que esa euforia inicial se foi apagando un pouco debido a aspectos controvertidos dos MOOC como son o elevado grao de abandono ou a escasa calidade pedagóxica que algúns críticos lles achacan, tamén o é que a día de hoxe practicamente todas as universidades se sumaron xa a esta iniciativa ou están a facelo neste momento. Polo tanto, a teoría de que isto era unha moda pasaxeira ou un experimento de márketing semella superada pola evidencia de que, dun xeito ou doutro, este é un fenómeno que chegou para quedarse.

A UDC, se quere apostar pola innovación e pola achega do coñemento á sociedade, non pode permitirse quedar atrás e por iso asinamos un convenio a finais do pasado ano con  MiríadaX, a primeira plataforma de MOOCs no ámbito hispano, que nos vai permitir dar difusión aos nosos cursos MOOC. A comezos de febreiro deste ano lanzamos a Primeira Convocatoria para a elaboración de MOOCs da Universidade da Coruña que tivo unha grande acollida por parte dos nosos docentes e que deu como resultado a aprobación de 5 interesantes proxectos nos que estamos xa traballando arreo e que agardamos que vexan a luz proximamente.

 

2017: Resumo dun ano cheo de proxectos

2017: Un ano máis que chega á súa fin e toca facer balance da actividade do noso equipo durante estes 365 días intensos.

É certo que rematamos o ano algo cansos, pero moi satisfeitos de todos os proxectos que sacamos adiante, da cantidade de persoas que unistes os vosos esforzos aos nosos para levalos a termo e da cálida e agarimosa resposta que sempre nos brindades a todo o que facemos.

Imos facer un reconto breve das actividades e proxectos que sacamos adiante ao longo deste ano:

  • Planos de Formación: fíxose un remodelado bastante importante suprimindo cursos que xa levaban anos impartíndose e substituíndoos por outros novos e de temáticas máis actuais, facendo ademáis unha aposta firme pola formación en liña.
  • Aos nosos propios plans de Formación hai que engadir outras actividades formativas nas que colaboramos como: ciclos de xornadas para alumnado de doutoramento ou cursos en liña para investigadores en colaboración coas bibliotecas (no 2017 lanzouse a 3ª edición con máis de 100 matriculados).
  • Abrimos novas canles de comunicación para estar máis preto de vós: este mesmo blog, conta en instagram, canle en youtube e presentacións en slideshare. Con todas elas complementamos as xa habituais que son a nosa web, facebook e twitter.
  • Estreamos aula de formación con 25 equipos novos no Edif. Xoana Capdevielle

  • Organizamos o curso de verán Docentes conectad@s, que nos deu ocasión para intercambiar coñecementos e experiencias con docentes de distintos niveis educativos e con destacadas personalidades do ámbito da innovación educativa coma Jordi Adell, Alexandre Sotelino, Fátima García, Wicho, Xacobo de Toro, Xosé M. Viñas, Conchi Fernández e moitos máis. Docentes conectad@s: o reto de educar na era dixital
  • Celebramos as II Xornadas de Innovación Docente para poñer en común as experiencias máis innovadoras que se están a poñer en práctica nas nosas aulas. Como novidade, sacaremos o vindeiro ano un libro dixital para recollelas todas e darlle así maior visibilidade ao voso traballo.
  • Organizamos tamén unha xornada sobre ocio, turismo e diversidade funcional que tivo grande éxito de acollida. 
  • Sacamos unha nova convocatoria de Innovación docente en Aprendizaxe-Servizo na que foron certificados 16 interesantes proxectos.
  • Presentamos a I convocatoria de Grupos de Innovación Educativa (GIE) da UDC con grande acollida pola vosa parte: 79 GIEs rexistrados con 550 integrantes.
  • Renovamos Espazo Compartido, o Programa de Formación Sociolaboral para Persoas con Discapacidade Cognitiva da Universidade da Coruña, cuxo proxecto presentamos á convocatoria de axudas para programas universitarios de formación para emprego a xoves con discapacidad intelectual da Fundación ONCE xunto con outras 21 universidades e no que obtivemos a máxima puntuación.

Pois este sería un resumo deste 2017 que remata. Agardamos continuar mellorando e poñendo en marcha máis proxectos coa mesma ilusión o vindeiro ano. Algún está xa “no forno”  e coidamos que vos vai gustar moito 😉 pero deixamos a sorpresa para o ano que vén!!

Symbaloo EDU: utilidades educativas dos escritorios virtuais

symbaloo

Os escritorios virtuais personalizados son unhas ferramentas que nos serven de páxina de inicio para a navegación web permitíndonos, ao estar aloxados na nube, acceder a un mesmo escritorio dende diferentes dispositivos. En función do servizo que elixamos inclúe acceso a recursos e contidos dos nosos servizos e webs favoritas, podendo configuralo segundo ás nosas necesidades e os nosos obxectivos. Dende a desaparición de iGoogle as opcións principais de escritorios virtuais que podemos destacar son Symbaloo, Netvibes e Pearltrees.

Ademais de como mero lanzador de aplicacións estes servizos de escritorio  virtual pódense utilizar como elementos integradores do noso Entorno Persoal de Aprendizaxe (PLE polas súas siglas en inglés), permitíndonos acceder a grande parte das ferramentas, de servizos e de redes que utilizamos de cotián dende unha interface única. Neste senso entendemos os PLE como “o conxunto de ferramentas, de fontes de información, de conexión e de actividades que cada persoa utiliza de xeito asiduo para aprender” (Adell e Castañeda, 2010).

Probablemente sexa Symbaloo o servizo de escritorio virtual máis sinxelo e intuitivo e á vez o que mellor permite trasladar o concepto de PLE ao aula, especialmente de Educación Primaria e Secundaria. A isto contribuiu o lanzamento de Symbaloo EDU, unha versión dirixida específicamente ao eido educativo cun importante uso por parte do profesorado e do alumnado para desenvolver proxectos de aprendizaxe co apoio de internet (Álvarez, 2014).

A palabra Symbaloo procede dun verbo griego que significa “coleccionar” ou “reunir”, e define moi claramente a funcionalidade principal desta ferramenta, que é que nos permíte deseñar un escritorio virtual a partir dunha colección ou unha recompilación de lanzadores ou de accesos directos a sitios, de aplicacións e de servizos web. Grazas a que este escritorio se almacena na nube podemos acceder a él a través do noso ordenador de escritorio ou a través dos nosos dispositivos móbiles, xa que tamén dispón dunha app para iOS e Android.

Podemos crear múltiples escritorios ou taboleiros, denominados webmix na terminoloxía de Symbaloo, e personalizar cada un destes, segundo a súa orientación educativa ou profesional, incorporando os recursos máis adoitados aos nosos obxectivos. Os elementos que conforman unha webmix son os bloques, que poden ser unha ligazón a un sitio web, un vínculo a unha fonte de noticias RSS ou un elemento incrustado (como por exemplo un vídeo de YouTube ou unha presentación ou documento de Slideshare). Pódense engadir novos bloques a Symbaloo EDU dun xeito moi sinxelo instalando a extensión para Google Chrome ou o complemento para Mozilla Firefox.

Outro elemento importante dos taboleiros é a caixa central, na que de xeito predeterminado amosará o motor de búsqueda de Google pero que ao pulsar nun bloque RSS ou un widget que se configurara no taboleiro, visualizaráse na debandita caixa. Pódese utilizar a caixa central da webmix persoal para amosar varios tipos de recursos a elixir entre un bloque de noticias con RSS, un widget ou un motor de búsqueda (Bing, Google ou Yahoo). Symbaloo ofrece diversos widgets, é dicir mini aplicacións, tales como axenda, calculadora, información do tempo, calendario, etc.

Por outra banda Symbaloo EDU tamén permite distintas posibilidades de personalización e de axustes como son á agrupación de bloques en conxuntos, a organización de bloques por grupos marcándoos cunha cor, a elección do fondo de pantalla ou a modificación do tamaño da webmix.

exemplo de symbaloo

Tendo como alicerce esta  función principal de recompliación, e da evolución natural da utilización de Symbaloo como apoio na aula xurdiron os Lesson Plans recentemente implementados. Un Lesson Plan é un itinerario de aprendizaxe personalizado dixital no que pódese utilizar unha grande diversidade de recursos dixitais á hora de créalos (páxinas web, imáxenes, vídeos, artigos, documentos e incluso bloques creados nas webmixes personais que se teñan en Symbaloo). Bloque a bloque pódese ir deseñando o itinerario, utilizando rutas, pistas, preguntas, etc., no que o alumnado pode elixir o camiño a seguir para chegar á meta ou ao obxectivo final, con moitas posiblidads de control e de avalización, incluindo a opción de gravalo. Asemade, a plataforma dispón dun Marketplace, un espazo onde atopar itinerarios realizados por outros docentes e que se poden utilizar directamente ou modificar segundo as nosas necesidades.

A partir das funcionalidades que se mencionaron, a continuación se presentan algunhas das utilidades didácticas da ferramenta Symbaloo EDU que considero máis salientables:

  • Elaborar páxinas de favoritos deseñando unha páxina de inicio de Internet coas páxinas web e aplicacións utilizadas de xeito máis asiduo.
  • Propoñer ao alumnado actividades de procura e de clasificación de recursos e de materiais de clase con imáxenes, vídeos, presentacións, Nesta liña tamén pódese utilizar como actividade de “arquivo escolar” coa técnica de Freinet,  que  se confecciona a partir de varios tipos de información que é recollida e clasificada polo alumnado (Gros e Mas, 2016).
  • Tanto o alumnado como o profesorado poden utilizar Symbaloo EDU para realizar curacións, selección e difusión de contidos, (véase Guallar e Leiva-Aguilera, 2013) de temáticas específicas, podendo usar a galería de webmixes públicas para atopar ou curar recursos relevantes.
  • Recompilar e organizar contidos e recursos dunha materia ou proxecto concreto para compartir co alumnado na aula: selección de vídeos, de presentacións, de sitios web, de xogos interactivos, de actividades online, de artigos, de presentacións, etc.
  • Tamén poderíase utilizar Symbaloo para facer un webmix coas ligazós a cada cartafol do/a alumno/a ou que o alumnado elabore un taboleiro a modo de cartafol con todos os traballos e as actividades que realizou e que amosen a evolución do seu proceso de aprendizaxe.

Así, Symbaloo EDU constitúese nunha ferramenta que ofrece un amplio abanico de posibilidades e de utilidades didácticas e de desenvolvemento profesional do profesorado. Tanto a utilización dos webmixes como a evolución dos taboleiros nos Lesson Plans que mecionamos amosa unha alternativa interesante para desenvolver actividades, proxectos e itinerarios de aprendizaxe multimedia nos que incluir a “gamificación” (uso de elementos de deseño de xogos en contextos de no-xogo, Deterding, Sicart, Nacke, OʼHara e Dixon, 2011) como recurso na aula, cunhas opcións de personalización, de seguimento e de control que poden ser moi útiles. Asemade o profesorado e o alumnado poden compartir os seus taboleiros de Symbaloo EDU na galería de webmixes ou os Lesson Plans no Marketplace como recursos educativos abertos, aínda que restrinxidos  ao uso  na súa plataforma, de xeito que contribúan ao desenvolvemento do coñecemento social e que outros/as compañeiros/as poidan reutilizalos.

Referencias

  • Adell, J. y Castañeda, L. (2010). Los Entornos Personales de Aprendizaje (PLEs): una nueva manera de entender el aprendizaje. En: R. Roig Vila y M. Fiorucci (Eds.), Claves para la investigación en innovación y calidad educativas. La integración de las Tecnologías de la Información y la Comunicación y la Interculturalidad en las aulas. Alcoy: Marfil – Roma TRE Universita degli studi
  • Álvarez Jiménez, D. (2014). Entornos personales de aprendizaje (PLE): aprendizaje conectado en red. Madrid: Ministerio de Educación, Cultura y Deporte.
  • Deterding, S., Sicart, M., Nacke, L., OʼHara, K., & Dixon, (2011). Gamification: Using game-design elements in non-gaming contexts. Proc. CHI EA ‘11, ACM Press (2011), 2425-2428. http://hci.usask.ca/uploads/198-Gamification.pdf
  • Gros, B. y Mas, X. ¿Cómo aprender en red? En B. Gros y C. Suárez-Guerrero (Eds.) (2016). Pedagogía red. Una educación para tiempos en internet. Barcelona: Octaedro-ICE-UB.
  • Guallar, Javier; Leiva-Aguilera, Javier (2013). El content curator. Guía básica para el nuevo profesional de internet. Barcelona: Editorial UOC.

[Este post é unha traducción ao galego da recensión publicada na Revista de Estudos e Investigación en Psicoloxía e Educación que podedes consultar nesta ligazón]

Reporte das II Xornadas de Innovación Docente e un pouco de autocrítica

O pasado venres día 27 de outubro, celebramos na Facultade de CC. da Educación a segunda edición das Xornadas de Innovación Docente organizadas polo Cufie.

Estamos contentos porque este ano incrementáronse notablemente tanto a cifra de inscritos coma a de propostas de comunicacións e pósteres por parte do/as noso/as docentes. Isto é para nós un indicador claro do interese que despertan este tipo de iniciativas e lévanos a pensar que imos polo bo camiño no que ao fomento da innovación docente universitaria se refire.

Nesta ocasión, tamén os medios se fixeron eco do evento con unha entrevista ao noso director, Enrique de la Torre, que podedes ler AQUÍ.

Nesta ligazón vos deixamos algunhas fotos de como se desenvolveu a xornada:
http://slide.ly/view/db79cff48d192145a916ae1154a9f500

Sempre que organizamos este tipo de eventos nos quedamos coa mellor parte de todas que é o afecto e o cariño que nos amosades todas as persoas que asistides. Para nós ese calor supón unha impagable inxección de enerxía positiva que nos impulsa a seguir. Así vos dábamos as grazas nas redes sociais ao día seguinte das Xornadas:

grazas

Pero sempre hai cousas que mellorar e para iso, debemos agradecervos tamén a participación na enquisa de valoración e, sobre todo, as útiles suxerencias de mellora que algúns nos fixestes chegar. Aquí podedes ver os resultados:

 

En conclusión, faise evidente que debemos mellorar cando menos nos seguintes aspectos:

  • Diminuir a diferencia entre número de inscritos e asistentes.
  • Buscar fórmulas para poder aceptar máis pósteres, así como mellorar o espazo para a súa exposición.
  • Favorecer a asistencia ás comunicacións simultáneas con melloras como:
    • Agrupalas por temáticas ou áreas de coñecemento
    • Situar as distintas mesas en aulas cercanas dentro da mesma planta para facer máis doado o cambio de mesa aos interesados.
  • Dar máis difusión ás Xornadas 
  • Publicar os resumos antes da celebración das Xornadas para que as persoas asistentes poidan saber que comunicacións ou pósteres son do seu interese.

Tomamos nota para seguir mellorando e esperamos contar con todos vós o ano próximo!

Entrevistamos a Mercè Gisbert Cervera

Un-café-con-Banner

Hoxe inauguramos nova sección de entrevistas. Chamámola “Hoxe tomamos café con..” e acompáñanos Dna. Mercè Gisbert Cervera:

merce_gisbert_foto

 

Mercè Gisbert es doctora en CC. de la Educación y catedrática de Tecnología Educativa por la Universitat Rovira i Virgili, melómana y enamorada de las flores según su página web.

Mercè, un inmenso honor tenerla con nosotros en A Coruña el próximo viernes 27 de octubre. Es usted una antigua colaboradora de esta universidad, esperamos que guarde un buen recuerdo de nosotros.

 

  1. ¿Qué es lo que más ha cambiado en las aulas universitarias en los últimos 20 años?
    Creo que la diferencia fundamental tiene mucho que ver con que hace 20 años la mayor parte de información, también de conocimiento, estaba controlada por el profesorado. Actualmente el docente no puede ni imaginar que controlará toda la información. En todo caso, tendrá más estrategias que los estudiantes para gestionarla y convertirla en conocimiento. En cierto modo, el profesor ha tenido que renunciar al control de la información y asumir que los estudiantes que llegan, ya alfabetizados digitalmente, tienen más tiempo y recursos que él para poder acceder a ella y más tiempo para poder encontrarla.
    Lo que continúa sin tener el alumnado son las estrategias y los recursos para construir el conocimiento. Este será uno de los principales retos docentes.
  2. Usted y sus colaboradores han investigado mucho sobre competencia digital docente. ¿Cuál es el estado actual de la cuestión? ¿Se puede decir que los docentes universitarios actuales son competentes digitales?Si, durante los últimos diez años hemos dedicado una parte importante de nuestros esfuerzos de investigación a la definición conceptual, la definición de la rúbrica y de sus indicadores y el diseño y desarrollo de los instrumentos para la medición, primero, de la autopercepción, y después de la evaluación. Esta última continua siendo un reto pues, si bien, existen muchos informes y documentos de referencia internacional respecto a la competencia digital no existen instrumentos suficientemente consistentes para su evaluación.Creo que no podemos asegurar que los docentes universitarios sean competentes digitales, como mucho, están alfabetizados digitalmente. Pero esta no es sólo una situación de los docentes de educación superior sino, en general, de todos los niveles. No garantizamos la CD en la formación inicial ni tampoco la exigimos durante el desarrollo de la carrera profesional por lo que, a menudo, la responsabilidad de adquirir la competencia depende en gran medida de la voluntad del profesorado.
  3. Cada vez son menos, pero todavía quedan docentes reticentes al empleo de la tecnología en los procesos de enseñanza. ¿Cuál cree que sería el argumento de más peso para hacerles cambiar de opinión?

    Creo que, como profesionales de la educación, tenemos una serie de responsabilidades relacionadas con la necesidad de garantizar la mejor formación para nuestros estudiantes, que serán los profesionales del mañana. En una sociedad digital como la nuestra es evidente que las responsabilidades personales, sociales y profesionales deberán desarrollarse en este contexto. No tenerlo en consideración en el proceso de formación equivale a no asumir una de nuestras principales tareas como formadores. Para garantizar la calidad y pertinencia de esta deberemos utilizar las herramientas y recursos necesarios. Estos serán, en un gran número, tecnológicos.

  4. La palabra innovación empieza a ser un cliché que usamos para todo. ¿Todavía se puede realmente innovar en las aulas o ya está todo inventado? No creo que la palabra innovación sea un cliché, en todo caso, lo es la forma que tememos de utilizarla o aplicarla. Lo que quizás si sea un cliché es dar por supuesto que toda innovación supone siempre un cambio o una mejora. Debemos diseñar y desarrollar innovaciones siempre y cuando tengamos la certeza de que éstas servirán para modificar de algún modo la realidad y, lo que es más importante, cuando puedan ayudarnos a avanzar en alguna dirección o a mejorar aquello que estamos haciendo. Aunque la mejora solo sea un pequeño paso porque. A veces, estos pequeños pasos son los más poderosos.

  5.  Picasso decía que la inspiración existe pero debe pillarte trabajando. ¿Dónde pueden encontrar inspiración los docentes para innovar? Si continúo con el ejemplo de Picasso y de la pintura estarán de acuerdo conmigo en que no todos los estilos pictóricos son iguales, ni se perciben por todos del mismo modo, y que todas las innovaciones cuando se producen por primera vez tienen más detractores que defensores. Podemos tomar como referencia la época de los impresionistas. Ninguno de ellos consiguió una gran fama mientras estaban innovando. A menudo, todo lo contrario.
    La idea anterior trasladada al mundo de la docencia me lleva a considerar que no todos los docentes somos igual de buenos utilizando los mismos métodos y estrategias así que éstas tendrían que estar muy relacionadas con los estilos docentes. Tampoco tiene sentido dejarse llevar por las “modas” y adoptar innovaciones sin criterio. Cuando esto sucede se nos suelen volver en contra. Así que podemos decir que más que inspiración necesitamos un buen criterio pedagógico una vez hemos definido con claridad cuáles son los objetivos de aprendizaje que pretendemos promover.

  6. Usted trabaja formando a futuros docentes, cuál cree que son los principales retos que deberán afrontar los futuros profesionales de la enseñanza? Para  mi, los principales retos que deberán ser capaces de asumir son:
  • La flexibilidad suficiente para ser capaces de cambiar sus enfoques docentes tantas veces como sea necesario. En función del perfil de los estudiantes que acceden a sus aulas y de los avances de su ámbito de conocimiento. Cada vez el conocimiento se desarrolla más rápido y no siempre tenemos la capacidad de actualizarlo a la misma velocidad.
  • La capacidad de desarrollar su competencia digital docente puesto que viven y trabajan en una sociedad digital y deben formar a estudiantes que se forman en este contexto.
  •  Formación continua a la largo de su carrera profesional utilizando otras estrategias que van más allá de los cursos y los seminarios y que tendrán más que ver con la investigación, la colaboración y la cooperación internacional.
  • La investigación sobre la docencia. Durante demasiado tiempo se ha obviado la necesidad de considerar la tarea docente como una disciplina susceptible de investigación. La única forma de mejorarla es a través de la investigación aplicada y de la recogida de evidencias empíricas que nos permitan documentar de manera sistemática nuestra tarea profesional.

Para terminar, ¿nos puede hacer un pequeño avance del tema de su conferencia en las II Jornadas de Innovación Docente de la UDC?

El título de mi intervención es: Ecosistemas digitales para el aprendizaje.
El término ecosistema en este contexto lo utilizo de manera metafórica puesto que me sirve de excusa, y también como estrategia, para poder abordar la gestión, la planificación y la aplicación de las herramientas tecnológicas para favorecer y facilitar los procesos de aprendizaje para poder mejorarlos.

 

 

 

Publicada a I Convocatoria de Grupos de Innovación Educativa da Universidade da Coruña

Inauguramos curso académico con unha nova iniciativa que, sen dúbida, será de grande interese para o noso profesorado e para o persoal investigador: a Vicerreitoría de Oferta Académica e Innovación Docente, en colaboración co CUFIE, acaba de lanzar unha convocatoria para a constitución e recoñecemento de Grupos de Innovación Educativa (GIE).

Os obxectivos que se perseguen son os seguintes:

  • Promover a participación do profesorado en accións de innovación educativa.
  • Fomentar o traballo colaborativo e interdisciplinar mediante asociacións estables de profesores que favorezan a actualización permanente e o desenvolvemento profesional docente.
  • Darlles unha maior proxección e difusión ás actividades de innovación educativa da UDC para adquirir unha maior presenza nos foros educativos nacionais e internacionais.
  • Mellorar o impacto dos procesos de ensino-aprendizaxe e, en xeral, a calidade do ensino impartido na UDC.

Todos os detalles desta convocatoria pódense consultar na sede electrónica da UDC e nesta ligazón á nosa web: http://www.udc.es/cufie/INNOVACION/GIE/IConvocatoria.html 

Como avance, deixámosvos aquí recollidas na seguinte infografía as 5 cuestións clave sobre os GIE. Esperamos que sexa un éxito!

GIE-Infografia